Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Grupa Żywiec. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Grupa Żywiec. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 25 lutego 2008

>Browar w Zywcu

>
Advertisement


Historia Browaru

Tradycje piwowarskie Żywca sięgają czasów średniowiecza. A w 1448 roku przywilej uprawy jęczmienia i warzenia piwa potwierdził książę oświęcimski Przemysław. Na wzór prawa niemieckiego nadał on Żywcowi prawo do tak zwanej mili ochronnej. Oznaczało to, że dla ochrony mieszczan żywieckich nie wolno było prowadzić piwnego interesu w obrębie jednej mili od miasta. W późniejszych czasach złamanie tego zakazu groziło konfiskatą takiegoż piwa "na Zamek".

Browar Żywiec został założony przez arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga (1817-1895), w połowie XIX wieku. Zakład zbudowano od podstaw w podżywieckiej wiosce na gruncie zwanym Pawlusie. Rok 1856, w którym dokonano rejestracji przedsiębiorstwa, uważany jest za początek działalności browaru, wtedy też uwarzono i sprzedano pierwsze hektolitry znakomitego piwa. Otrzymało ono wówczas, nadaną mu przez miłośników chmielowego trunku, nazwę: Piwo Żywieckie, w skrócie Żywiec, Jednym z głównych powodów budowy zakładu w sercu Kotliny Żywieckiej był nieograniczony dostęp do czystej górskiej wody, wypływającej spod masywu Skrzycznego. Browar w Żywcu zlokalizowano na terenie dóbr żywieckich, będących już wówczas, od ponad 30 lat, w rękach cesarskiej rodziny Habsburgów. Decyzja o założeniu nowoczesnego browaru fabrycznego, wykorzystującego siłę energii parowej oraz najnowsze zdobycze nauki w zakresie fermentacji, była niezwykle trafna. Już dwanaście lat po założeniu browar żywiecki wysunął się na pierwsze miejsce wśród 260 browarów działających w Galicji. Pod koniec XIX wieku najsławniejszymi markami piw żywieckich były: Cesarskie, Eksportowe, Marcowe, Piwo Lagrowe oraz piwa specjalne: Porter i Ale.
Wyborna jakość oraz wzrastająca z roku na rok produkcja powodowały, iż grono konsumentów piw żywieckich stale się poszerzało. Już w XIX wieku przywiązywano duże znaczenie do budowy pozytywnego wizerunku marki browaru, stosując nowatorskie metody sprzedaży oraz opieki nad produktem. W latach 1856-1939 browar w Żywcu zbudował wyróżniającą się dużą skutecznością sieć sprzedaży, opartą o lokalnych zastępców. Byli to cieszący się zaufaniem kupcy, przedsiębiorcy, restauratorzy oraz właściciele hoteli, którzy na swoim terenie prowadzili sprzedaż piwa. Browar oferował im fachową pomoc w urządzeniu lokalnych rozlewni, dostarczał wyposażenie barów i restauracji, aparaty do nalewania piwa, lodówki oraz materiały reklamowe. Żywieckie znaki firmowe oraz towarowe drukowano, malowano, wytłaczano lub wypalano na: szklankach, kuflach, dzbanach, beczkach, bloczkach, kelnerskich cennikach, serwetkach, jadłospisach, podstawkach, kalendarzach ściennych, restauracyjnych lustrach itp. Dziś te budzące nostalgię pomysły na ekspozycję i reklamę piwa, najoryginalniejsze projekty graficzne, najciekawsze rozwiązania marketingowe można zobaczyć w otwartym dla turystów Żywieckim Browarze. Nawet w czasach PRL Żywiec zachował swoją doskonałą jakość. Był to jeden z najbardziej luksusowych towarów, dostępny niemal wyłącznie spod lady i w Peweksach. Eksportowano go do kilkudziesięciu krajów świata. W ciągu ubiegłego półwiecza Żywiec zdobył wiele nagród w międzynarodowych konkursach i festiwalach piwnych, m.in. w Kolonii, Paryżu, Brukseli, Norymberdze, Londynie, Rzymie, Luksemburgu, Genewie, Lizbonie, Chicago, za wysoką jakość i niepowtarzalny smak. Na światowych rynkach od kilkudziesięciu lat pozycjonuje się go jako piwo, którego sekret kryje się w krystalicznie czystej wodzie z polskich gór. Dziś marka Żywiec stanowi 58% eksportu polskich piwnych marek.

Współczesność: Rynek piwa
Od lat 90. XX wieku priorytetem w Żywieckim Browarze było otwarcie się na krajowy rynek. Zwiększenie produkcji, przy utrzymaniu wysokiej jakości piwa, oraz inwestycje w budowę systemu sprzedaży, zapewniły browarowi żywieckiemu doskonałą pozycję na rynku. Na początku lat 90. Żywiec jako jeden z pierwszych rozpoczął inwestycje w rynek detaliczny i gastronomię. Budowa własnej sieci dystrybucyjnej dodatkowo umocniła pozycję browaru. Główny nacisk został położony na prace związane z obecnością piw żywieckich w punktach sprzedaży detalicznej, w sklepach oraz w restauracjach i pubach. W wyniku takiej współpracy powstały na terenie kraju tysiące firmowych lokali serwujących piwa żywieckie. Rozbudowa własnej sieci sprzedaży, troska o wizualizację produktu oraz nowoczesne rozwiązania w zakresie zarządzania sprzedażą, uczyniły z marki Żywiec najlepiej sprzedający się polski produkt branży piwowarskiej. Obecnie Żywiec jest największą polską marką w segmencie premium.

Współczesność: Browar
Zakłady Piwowarskie w Żywcu jako pierwsze w branży piwowarskiej zostały sprywatyzowane i przekształcone w spółkę akcyjną. Debiut akcji spółki na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie miał miejsce 24 września 1991 r. Kolejna milowa data w historii browaru to rok 1994, kiedy to partnerem żywieckiej spółki został holenderski Heineken, piwna potęga o ogromnym doświadczeniu i silnej pozycji rynkowej w ponad 170 krajach. Dzięki współpracy z Heinekenem browar został rozbudowany, gruntownie zmodernizowany i jest dziś jednym z najnowocześniejszych na świecie. Browar w Żywcu jest największym zakładem w Grupie Żywiec S.A. jego moce produkcyjne wynoszą 5 mln hl. W trosce o wysoką jakość żywieckiego piwa Browar wprowadził i poddał certyfikacji Zintegrowany System Zarządzania: jakością zgodny z wymaganiami normy ISO 9001:2000, bezpieczeństwem żywności zgodny z wymaganiami normy DS 3027E:2002, bezpieczeństwem i higieną pracy zgodny z wymaganiami normy PN-N-18001:2004 oraz zgodny z wymaganiami OHSAS 18001:1999 oraz system zarządzania środowiskowego zgodny z wymaganiami normy ISO 14001:2004.

Giełda Briofilów
Pod patronatem Żywca, corocznie, od wielu lat, w scenerii starego i nowego browaru odbywa się w czerwcu najważniejsza polska giełda birofilów. Giełda jest imprezą unikatową w skali europejskiej. Piwna wystawa sprowadza do Żywca, z kraju i zagranicy setki miłośników historii browarnictwa. Jest okazją do spotkań z ludźmi, dla których piwo, tradycje browarnicze i akcesoria z tym związane stanowią często treść ich życia. Kolekcjonerzy prezentują m.in. kufle, butelki, etykiety, kapsle oraz wiele innych akcesoriów związanych z browarnictwem. Podczas giełdy goście mają okazję zapoznać się z unikatowymi zbiorami, a międzynarodowi kolekcjonerzy, m.in. z Czech, Niemiec, Anglii, mają sposobność, by wymienić się akcesoriami piwnymi i doświadczeniami zdobytymi przez wiele lat pasji kolekcjonerskiej. Niewątpliwą atrakcją giełdy jest konkurs warzenia piw domowymi metodami. Jakość domowego piwa ocenia w czterech kategoriach specjalne jury. Ponadto, goście mają okazję uczestniczyć w degustacji piw oraz w wielu konkursach dotyczących m.in. wiedzy browarniczej i zasięgnąć porad piwowarskich w zakresie warzenia piw domowymi metodami.

Muzeum Browaru Żywiec
Sale ekspozycyjne muzeum mieszczą się w dawnych piw¬nicach leżakowych, czynnych jeszcze w latach 80. XX w. Ten najniższy poziom browaru w znacznej mierze wykuty jest w litej skale.
Do muzeum prowadzą duże dębowe wrota. Za nimi rozpoczyna się trasa turystyczna, która biegnie przez kilkanaście kolejnych pomieszczeń. Początek wyznacza Sala Trzech Żywiołów, gdzie w wielkich szklanych kolumnach prezentowane są kłosy i ziarno jęczmienia oraz szyszki chmielu. Obok płynie górski strumyk. Wnętrze zamyka ściana wodna, przypominająca, że krystalicznie czysta woda była i jest największym skarbem browaru.
Przechodząc ścianę wody, wkracza się do sali z makietą zabudowań Arcyksiążęcego Browaru z przełomu XIX/XX w. Większość z pokazanych na niej budynków wciąż istnieje, choć niektóre pełnią obecnie inne funkcje. Dzisiejszy browar jest jednak znacznie większy - rozbudowę wymusiła rosnąca produkcja, która przez ostatni wiek zwiększyła się prawie czterdziestokrotnie.
Turyści przez cały rok mogą odwiedzać Muzeum oraz Browar usytuowany w sercu Kotliny Żywieckiej. Zwiedzanie odbywa się w zorganizowanych grupach. Turyści indywidualni mogą dołączyć do zorganizowanych wycieczek.

Więcej informacji na temat zwiedzania
Muzeum Browaru Żywiec
tel.: (033) 861 24 57,
e-mail: rezerwacja@muzeumbrowaru.pl.
www: www.muzeumbrowaru.pl

Palarka z XIX wieku
Pomimo tego, że Browar w Żywcu należy do jednych z najnowocześniejszych na świecie wciąż jest w nim miejsce dla piw warzonych tradycyjnymi, rzemieślniczymi, niezmienionymi od prawie dwóch wieków metodami.
Żywiecki Porter to piwo mocne, ciemne, górnej fermentacji, warzone według tradycyjnej receptury z 1881. Jej autorem był Juliusz Wagner, który od 1875 roku sprawował funkcję arcyksiążęcego Naczelnego Piwowara. Porter jest piwem niszowym, dla znawców, stanowi 1/80 całej produkcji w Browarze. Do warzenia Żywieckiego Portera używany jest słód monachijski i słody specjalne. Nie tylko jego receptura jest tradycyjna. By smak piwa był ciągle taki sam słód nadal pali się ręcznie, w Browarze w Żywcu, w zabytkowej palarce. Palarka znajduje się w Browarze od ponad stu lat. I choć zatarła się nawet nazwa producenta maszyny - palarka wciąż działa.

Rzeczy, których nie wiedziałeś o Żywcu…
- Działalność eksportową browary żywieckie zapoczątkowały już w 1913 r., kiedy dystrybucją objęto poza Galicją, takie miasta, jak: Budapeszt, morawska Ostrawa i Cieszyn. W 1913 r. łączny eksport piw żywieckich wynosił już ponad 28 tys. hl, co stanowiło 21,3% produkcji browaru.
- W połowie lat 30. XX wieku Żywiecki Browar odwiedził prezydent Ignacy Mościcki. Skosztowawszy szklankę Zdroju Żywieckiego i powiedział... "macie naprawdę wspaniałe piwo!"
- W projektowaniu etykiety słynnej "tańczącej pary" uczestniczył amerykański importer piwa Lutom, który specjalnie w tej sprawie, w połowie lat 50. XX wieku, odwiedził Żywiec.
- Współcześnie roczna produkcja Żywca przewyższa prawie trzykrotnie produkcję wszystkich galicyjskich browarów 100 lat temu.140 samochodów ciężarowych z naczepą wyjeżdża z codzienną produkcją.


Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Browar w Zywcu

Historia
Tradycje piwowarskie Żywca sięgają czasów średniowiecza. A w 1448 roku przywilej uprawy jęczmienia i warzenia piwa potwierdził książę oświęcimski Przemysław. Na wzór prawa niemieckiego nadał on Żywcowi prawo do tak zwanej mili ochronnej. Oznaczało to, że dla ochrony mieszczan żywieckich nie wolno było prowadzić piwnego interesu w obrębie jednej mili od miasta. W późniejszych czasach złamanie tego zakazu groziło konfiskatą takiegoż piwa "na Zamek".

Browar Żywiec został założony przez arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga (1817-1895), w połowie XIX wieku. Zakład zbudowano od podstaw w podżywieckiej wiosce na gruncie zwanym Pawlusie. Rok 1856, w którym dokonano rejestracji przedsiębiorstwa, uważany jest za początek działalności browaru, wtedy też uwarzono i sprzedano pierwsze hektolitry znakomitego piwa. Otrzymało ono wówczas, nadaną mu przez miłośników chmielowego trunku, nazwę: Piwo Żywieckie, w skrócie Żywiec, Jednym z głównych powodów budowy zakładu w sercu Kotliny Żywieckiej był nieograniczony dostęp do czystej górskiej wody, wypływającej spod masywu Skrzycznego. Browar w Żywcu zlokalizowano na terenie dóbr żywieckich, będących już wówczas, od ponad 30 lat, w rękach cesarskiej rodziny Habsburgów. Decyzja o założeniu nowoczesnego browaru fabrycznego, wykorzystującego siłę energii parowej oraz najnowsze zdobycze nauki w zakresie fermentacji, była niezwykle trafna. Już dwanaście lat po założeniu browar żywiecki wysunął się na pierwsze miejsce wśród 260 browarów działających w Galicji. Pod koniec XIX wieku najsławniejszymi markami piw żywieckich były: Cesarskie, Eksportowe, Marcowe, Piwo Lagrowe oraz piwa specjalne: Porter i Ale.
Wyborna jakość oraz wzrastająca z roku na rok produkcja powodowały, iż grono konsumentów piw żywieckich stale się poszerzało. Już w XIX wieku przywiązywano duże znaczenie do budowy pozytywnego wizerunku marki browaru, stosując nowatorskie metody sprzedaży oraz opieki nad produktem. W latach 1856-1939 browar w Żywcu zbudował wyróżniającą się dużą skutecznością sieć sprzedaży, opartą o lokalnych zastępców. Byli to cieszący się zaufaniem kupcy, przedsiębiorcy, restauratorzy oraz właściciele hoteli, którzy na swoim terenie prowadzili sprzedaż piwa. Browar oferował im fachową pomoc w urządzeniu lokalnych rozlewni, dostarczał wyposażenie barów i restauracji, aparaty do nalewania piwa, lodówki oraz materiały reklamowe. Żywieckie znaki firmowe oraz towarowe drukowano, malowano, wytłaczano lub wypalano na: szklankach, kuflach, dzbanach, beczkach, bloczkach, kelnerskich cennikach, serwetkach, jadłospisach, podstawkach, kalendarzach ściennych, restauracyjnych lustrach itp. Dziś te budzące nostalgię pomysły na ekspozycję i reklamę piwa, najoryginalniejsze projekty graficzne, najciekawsze rozwiązania marketingowe można zobaczyć w otwartym dla turystów Żywieckim Browarze. Nawet w czasach PRL Żywiec zachował swoją doskonałą jakość. Był to jeden z najbardziej luksusowych towarów, dostępny niemal wyłącznie spod lady i w Peweksach. Eksportowano go do kilkudziesięciu krajów świata. W ciągu ubiegłego półwiecza Żywiec zdobył wiele nagród w międzynarodowych konkursach i festiwalach piwnych, m.in. w Kolonii, Paryżu, Brukseli, Norymberdze, Londynie, Rzymie, Luksemburgu, Genewie, Lizbonie, Chicago, za wysoką jakość i niepowtarzalny smak. Na światowych rynkach od kilkudziesięciu lat pozycjonuje się go jako piwo, którego sekret kryje się w krystalicznie czystej wodzie z polskich gór. Dziś marka Żywiec stanowi 58% eksportu polskich piwnych marek.

Współczesność: Rynek piwa
Od lat 90. XX wieku priorytetem w Żywieckim Browarze było otwarcie się na krajowy rynek. Zwiększenie produkcji, przy utrzymaniu wysokiej jakości piwa, oraz inwestycje w budowę systemu sprzedaży, zapewniły browarowi żywieckiemu doskonałą pozycję na rynku. Na początku lat 90. Żywiec jako jeden z pierwszych rozpoczął inwestycje w rynek detaliczny i gastronomię. Budowa własnej sieci dystrybucyjnej dodatkowo umocniła pozycję browaru. Główny nacisk został położony na prace związane z obecnością piw żywieckich w punktach sprzedaży detalicznej, w sklepach oraz w restauracjach i pubach. W wyniku takiej współpracy powstały na terenie kraju tysiące firmowych lokali serwujących piwa żywieckie. Rozbudowa własnej sieci sprzedaży, troska o wizualizację produktu oraz nowoczesne rozwiązania w zakresie zarządzania sprzedażą, uczyniły z marki Żywiec najlepiej sprzedający się polski produkt branży piwowarskiej. Obecnie Żywiec jest największą polską marką w segmencie premium.

Współczesność: Browar
Zakłady Piwowarskie w Żywcu jako pierwsze w branży piwowarskiej zostały sprywatyzowane i przekształcone w spółkę akcyjną. Debiut akcji spółki na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie miał miejsce 24 września 1991 r. Kolejna milowa data w historii browaru to rok 1994, kiedy to partnerem żywieckiej spółki został holenderski Heineken, piwna potęga o ogromnym doświadczeniu i silnej pozycji rynkowej w ponad 170 krajach. Dzięki współpracy z Heinekenem browar został rozbudowany, gruntownie zmodernizowany i jest dziś jednym z najnowocześniejszych na świecie. Browar w Żywcu jest największym zakładem w Grupie Żywiec S.A. jego moce produkcyjne wynoszą 5 mln hl. W trosce o wysoką jakość żywieckiego piwa Browar wprowadził i poddał certyfikacji Zintegrowany System Zarządzania: jakością zgodny z wymaganiami normy ISO 9001:2000, bezpieczeństwem żywności zgodny z wymaganiami normy DS 3027E:2002, bezpieczeństwem i higieną pracy zgodny z wymaganiami normy PN-N-18001:2004 oraz zgodny z wymaganiami OHSAS 18001:1999 oraz system zarządzania środowiskowego zgodny z wymaganiami normy ISO 14001:2004.

Giełda Briofilów
Pod patronatem Żywca, corocznie, od wielu lat, w scenerii starego i nowego browaru odbywa się w czerwcu najważniejsza polska giełda birofilów. Giełda jest imprezą unikatową w skali europejskiej. Piwna wystawa sprowadza do Żywca, z kraju i zagranicy setki miłośników historii browarnictwa. Jest okazją do spotkań z ludźmi, dla których piwo, tradycje browarnicze i akcesoria z tym związane stanowią często treść ich życia. Kolekcjonerzy prezentują m.in. kufle, butelki, etykiety, kapsle oraz wiele innych akcesoriów związanych z browarnictwem. Podczas giełdy goście mają okazję zapoznać się z unikatowymi zbiorami, a międzynarodowi kolekcjonerzy, m.in. z Czech, Niemiec, Anglii, mają sposobność, by wymienić się akcesoriami piwnymi i doświadczeniami zdobytymi przez wiele lat pasji kolekcjonerskiej. Niewątpliwą atrakcją giełdy jest konkurs warzenia piw domowymi metodami. Jakość domowego piwa ocenia w czterech kategoriach specjalne jury. Ponadto, goście mają okazję uczestniczyć w degustacji piw oraz w wielu konkursach dotyczących m.in. wiedzy browarniczej i zasięgnąć porad piwowarskich w zakresie warzenia piw domowymi metodami.

Muzeum Browaru Żywiec
Sale ekspozycyjne muzeum mieszczą się w dawnych piw¬nicach leżakowych, czynnych jeszcze w latach 80. XX w. Ten najniższy poziom browaru w znacznej mierze wykuty jest w litej skale.
Do muzeum prowadzą duże dębowe wrota. Za nimi rozpoczyna się trasa turystyczna, która biegnie przez kilkanaście kolejnych pomieszczeń. Początek wyznacza Sala Trzech Żywiołów, gdzie w wielkich szklanych kolumnach prezentowane są kłosy i ziarno jęczmienia oraz szyszki chmielu. Obok płynie górski strumyk. Wnętrze zamyka ściana wodna, przypominająca, że krystalicznie czysta woda była i jest największym skarbem browaru.
Przechodząc ścianę wody, wkracza się do sali z makietą zabudowań Arcyksiążęcego Browaru z przełomu XIX/XX w. Większość z pokazanych na niej budynków wciąż istnieje, choć niektóre pełnią obecnie inne funkcje. Dzisiejszy browar jest jednak znacznie większy - rozbudowę wymusiła rosnąca produkcja, która przez ostatni wiek zwiększyła się prawie czterdziestokrotnie.
Turyści przez cały rok mogą odwiedzać Muzeum oraz Browar usytuowany w sercu Kotliny Żywieckiej. Zwiedzanie odbywa się w zorganizowanych grupach. Turyści indywidualni mogą dołączyć do zorganizowanych wycieczek.

Więcej informacji na temat zwiedzania
Muzeum Browaru Żywiec
tel.: (033) 861 24 57,
e-mail: rezerwacja@muzeumbrowaru.pl.
www: www.muzeumbrowaru.pl

Palarka z XIX wieku
Pomimo tego, że Browar w Żywcu należy do jednych z najnowocześniejszych na świecie wciąż jest w nim miejsce dla piw warzonych tradycyjnymi, rzemieślniczymi, niezmienionymi od prawie dwóch wieków metodami.
Żywiecki Porter to piwo mocne, ciemne, górnej fermentacji, warzone według tradycyjnej receptury z 1881. Jej autorem był Juliusz Wagner, który od 1875 roku sprawował funkcję arcyksiążęcego Naczelnego Piwowara. Porter jest piwem niszowym, dla znawców, stanowi 1/80 całej produkcji w Browarze. Do warzenia Żywieckiego Portera używany jest słód monachijski i słody specjalne. Nie tylko jego receptura jest tradycyjna. By smak piwa był ciągle taki sam słód nadal pali się ręcznie, w Browarze w Żywcu, w zabytkowej palarce. Palarka znajduje się w Browarze od ponad stu lat. I choć zatarła się nawet nazwa producenta maszyny - palarka wciąż działa.

Rzeczy, których nie wiedziałeś o Żywcu…
- Działalność eksportową browary żywieckie zapoczątkowały już w 1913 r., kiedy dystrybucją objęto poza Galicją, takie miasta, jak: Budapeszt, morawska Ostrawa i Cieszyn. W 1913 r. łączny eksport piw żywieckich wynosił już ponad 28 tys. hl, co stanowiło 21,3% produkcji browaru.
- W połowie lat 30. XX wieku Żywiecki Browar odwiedził prezydent Ignacy Mościcki. Skosztowawszy szklankę Zdroju Żywieckiego i powiedział... "macie naprawdę wspaniałe piwo!"
- W projektowaniu etykiety słynnej "tańczącej pary" uczestniczył amerykański importer piwa Lutom, który specjalnie w tej sprawie, w połowie lat 50. XX wieku, odwiedził Żywiec.
- Współcześnie roczna produkcja Żywca przewyższa prawie trzykrotnie produkcję wszystkich galicyjskich browarów 100 lat temu.140 samochodów ciężarowych z naczepą wyjeżdża z codzienną produkcją.

wtorek, 29 stycznia 2008

>Porter Baltycki

>
Advertisement


Porter bałtycki – ciemne, bardzo mocne i treściwe piwo górnej fermentacji o ciemnowiśniowej barwie pod światło, warzone z kombinacji słodów jasnych i ciemnych.

Charakteryzuje się smakiem palonego ziarna, połączonym z nutami kawowymi czy karmelowymi. Poza nazwą ma niewiele wspólnego z porterem angielskim. Porter bałtycki wykształcił się z imperial stouta – mocnej odmiany stouta eksportowanej w rejon Morza Bałtyckiego na przełomie XVIII i XIX wieku. Gdy zaprzestano eksportu, miejscowej ludności brakowało mocnego, rozgrzewającego piwa. Zaczęto więc na miejscu warzyć piwo na wzór imperial stouta. Dlaczego nazwano je porterem – nie wiadomo. Polskie portery charakteryzują się zawartością ekstraktu słodowego od 18% do 22% oraz od 8% do 9,5% alkoholu, jednak w innych krajach spotyka się portery słabsze.

Większość dużych i znanych browarów porzuciła produkcję porterów – pozostał jedynie Żywiec Porter warzony w Browarze Zamkowym w Cieszynie oraz Okocim Porter, który w całości trafia do USA. Portery warzy jednak kilka mniejszych browarów: BOSS z Witnicy, Brok z Koszalina, Browar Ciechanów, Fortuna z Miłosławia koło Wrześni, Strzelec z Jędrzejowa, Krajan z Nakła nad Notecią, Browary Łódzkie (przez koneserów Porter Łódzki jest uznawany za najlepszy w Polsce) oraz Staropolski ze Zduńskiej Woli.



Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Porter Baltycki

Porter bałtycki – ciemne, bardzo mocne i treściwe piwo górnej fermentacji o ciemnowiśniowej barwie pod światło, warzone z kombinacji słodów jasnych i ciemnych.

Charakteryzuje się smakiem palonego ziarna, połączonym z nutami kawowymi czy karmelowymi. Poza nazwą ma niewiele wspólnego z porterem angielskim. Porter bałtycki wykształcił się z imperial stouta – mocnej odmiany stouta eksportowanej w rejon Morza Bałtyckiego na przełomie XVIII i XIX wieku. Gdy zaprzestano eksportu, miejscowej ludności brakowało mocnego, rozgrzewającego piwa. Zaczęto więc na miejscu warzyć piwo na wzór imperial stouta. Dlaczego nazwano je porterem – nie wiadomo. Polskie portery charakteryzują się zawartością ekstraktu słodowego od 18% do 22% oraz od 8% do 9,5% alkoholu, jednak w innych krajach spotyka się portery słabsze.

Większość dużych i znanych browarów porzuciła produkcję porterów – pozostał jedynie Żywiec Porter warzony w Browarze Zamkowym w Cieszynie oraz Okocim Porter, który w całości trafia do USA. Portery warzy jednak kilka mniejszych browarów: BOSS z Witnicy, Brok z Koszalina, Browar Ciechanów, Fortuna z Miłosławia koło Wrześni, Strzelec z Jędrzejowa, Krajan z Nakła nad Notecią, Browary Łódzkie (przez koneserów Porter Łódzki jest uznawany za najlepszy w Polsce) oraz Staropolski ze Zduńskiej Woli.


poniedziałek, 21 stycznia 2008

>Browar w Cieszynie

>
Advertisement


Historia Browaru

Browar arcyksiążęcy w Cieszynie (Bracki Browar Zamkowy) w wraz z zabudowaniami został wybudowany na wzgórzu zamkowym w 1846 r. przez Albrechta Fryderyka Habsburga na terenach należących do monarchii austro-węgierskiej. Nazwa "Zamkowy" przylgnęła do browaru, gdyż wybudowano go nieomal w sąsiedztwie habsburskiego zamku. Jak na ówczesne czasy była to ogromne przedsięwzięcie inwestycyjne.Przed I wojną światową browar połączono z Fabryką Win i Likierów w Błogocicach. Jednocześnie stale modernizowano zakład. Stare urządzenia zastąpiono nowymi m.in. zainstalowano silniki dieslowskie, które zastąpiły stare maszyny na parę.
Traktat wersalski oraz jego postanowienia zaowocowały zmianami własnościowymi. Browar przeszedł na własność Skarbu Państwa i od tej pory nazwa browaru brzmiała: Państwowe Zamkowe Zakłady Przemysłowe w Cieszynie. Obiekt do 1933 roku dzierżawiony był przez warszawskich prominentów, skoligaconych m.in. prezydentem Ignacym Mościckim.
Po roku 1933 browar przejęła Dyrekcja Lasów Państwowych. W czasie II wojny światowej, dzięki zaangażowaniu pracowników browaru, udało się zachować cześć urządzeń i surowców i tym samym uchronić majątek browaru przed rozgrabieniem i wywiezieniem na teren Rzeszy. Po okresie okupacji Browar Zamkowy został włączony w struktury, najpierw Bielskich Zakładów Piwowarsko-Słodowniczych, a następnie Zakładów Piwowarskich w Żywcu. Lata współczesne w historii Browaru Brackiego, to okres nie tylko częstych zmian jego nazwy, ale również rozbudowy zakładu. Nie miał on być nigdy producentem ogólnopolskim, ale silnie umocowanym browarem lokalnym, mającym stałą rzeszą odbiorców. Plany te okazały się na tyle skuteczne w realizacji, że obecnie rzesza fanów piwa brackiego stale się powiększa, a sława napoju z pianką z Brackiego Browaru Zamkowego w wykracza poza Cieszyn. Takiemu rozwojowi na pewno sprzyjały procesy zmian własnościowych, szczególnie tych po roku 1989. Dzięki nowym inwestycjom Browar w Cieszynie ma nową automatyczną kegownię, ale wciąż produkuje się w nim piwo bardzo tradycyjny sposób, w otwartych kadziach fermentacyjnych. Odkryte kadzie mieszczą się w starych, zabytkowych piwnicach browaru.

Produkcja
Zdolności produkcyjne Brackiego Browaru Zamkowego w Cieszynie wynoszą 160 tys. hl. Zakład w ubiegłym roku wyprodukował 102 tys. hl piwa. W trosce o wysoką jakość piwa Browar wprowadził system HACCP (Hazard Analysis Critical Control Point) - certyfikat systemu bezpieczeństwa produkcji żywności. Sztandarowym produktem cieszyńskiego producenta jest piwo Brackie o zawartości balinga 12,0 i zawartości alkoholu 5,5 %.


Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Browar w Cieszynie

Historia
Browar arcyksiążęcy w Cieszynie (Bracki Browar Zamkowy) w wraz z zabudowaniami został wybudowany na wzgórzu zamkowym w 1846 r. przez Albrechta Fryderyka Habsburga na terenach należących do monarchii austro-węgierskiej. Nazwa "Zamkowy" przylgnęła do browaru, gdyż wybudowano go nieomal w sąsiedztwie habsburskiego zamku. Jak na ówczesne czasy była to ogromne przedsięwzięcie inwestycyjne.Przed I wojną światową browar połączono z Fabryką Win i Likierów w Błogocicach. Jednocześnie stale modernizowano zakład. Stare urządzenia zastąpiono nowymi m.in. zainstalowano silniki dieslowskie, które zastąpiły stare maszyny na parę.
Traktat wersalski oraz jego postanowienia zaowocowały zmianami własnościowymi. Browar przeszedł na własność Skarbu Państwa i od tej pory nazwa browaru brzmiała: Państwowe Zamkowe Zakłady Przemysłowe w Cieszynie. Obiekt do 1933 roku dzierżawiony był przez warszawskich prominentów, skoligaconych m.in. prezydentem Ignacym Mościckim.
Po roku 1933 browar przejęła Dyrekcja Lasów Państwowych. W czasie II wojny światowej, dzięki zaangażowaniu pracowników browaru, udało się zachować cześć urządzeń i surowców i tym samym uchronić majątek browaru przed rozgrabieniem i wywiezieniem na teren Rzeszy. Po okresie okupacji Browar Zamkowy został włączony w struktury, najpierw Bielskich Zakładów Piwowarsko-Słodowniczych, a następnie Zakładów Piwowarskich w Żywcu. Lata współczesne w historii Browaru Brackiego, to okres nie tylko częstych zmian jego nazwy, ale również rozbudowy zakładu. Nie miał on być nigdy producentem ogólnopolskim, ale silnie umocowanym browarem lokalnym, mającym stałą rzeszą odbiorców. Plany te okazały się na tyle skuteczne w realizacji, że obecnie rzesza fanów piwa brackiego stale się powiększa, a sława napoju z pianką z Brackiego Browaru Zamkowego w wykracza poza Cieszyn. Takiemu rozwojowi na pewno sprzyjały procesy zmian własnościowych, szczególnie tych po roku 1989. Dzięki nowym inwestycjom Browar w Cieszynie ma nową automatyczną kegownię, ale wciąż produkuje się w nim piwo bardzo tradycyjny sposób, w otwartych kadziach fermentacyjnych. Odkryte kadzie mieszczą się w starych, zabytkowych piwnicach browaru.

Produkcja
Zdolności produkcyjne Brackiego Browaru Zamkowego w Cieszynie wynoszą 160 tys. hl. Zakład w ubiegłym roku wyprodukował 102 tys. hl piwa. W trosce o wysoką jakość piwa Browar wprowadził system HACCP (Hazard Analysis Critical Control Point) - certyfikat systemu bezpieczeństwa produkcji żywności. Sztandarowym produktem cieszyńskiego producenta jest piwo Brackie o zawartości balinga 12,0 i zawartości alkoholu 5,5 %.

>Browar w Leżajsku

>
Advertisement


Historia Browaru

Historia piwowarstwa w Leżajsku, sięga początków XVI wieku, kiedy to w roku 1525 starostwo leżajskie otrzymało od króla Zygmunta I prawo warzenia piwa. Pierwszy browar powstał przy leżajskim zamku. Liczne pożary i wojny doszczętnie zniszczyły zakład, którego nigdy już nie odbudowano w tym samym miejscu. Decyzja o budowie nowego browaru zapadła na początku lat 70- tych. O nowej, dzisiejszej lokalizacji zakładu leżajskiego zdecydowały pokłady krystalicznie czystej, trzeciorzędowej wody głębinowej.

Inwestycje i moce
Oddany z końcem 1977 roku Browar, w pierwszym okresie nie wymagał dodatkowych nakładów inwestycyjnych. Szybko rosnąca sprzedaż piwa doprowadziła jednak do podjęcia decyzji o zwiększeniu mocy. Początkowo produkcja w leżajskim browarze wynosiła ok. 600 tys.hl piwa rocznie. 13 Listopada 2001, po raz pierwszy w historii browaru w Leżajsku przekroczono magiczną liczbę 1 miliona hektolitrów wyprodukowanego piwa. Po przejęciu Browaru przez Heinekena produkcja zaczęła wzrastać, osiągając w 2002 roku 1,13 mln hl. Stało się tak właśnie dzięki zdynamizowaniu procesów inwestycyjnych. W latach 1999 - 2004 browar wydawał na inwestycje corocznie ok. 20 mln zł.
Zdolności produkcyjne Leżajska w roku 2005 szacowane są na 2,1 mln hl piwa. W roku 2004 sprzedano ponad 1,68 mln hl piw wyprodukowanych w leżajskim browarze. Plany produkcyjne na 2005 rok oceniane są realnie na 1,85 mln hl złotego trunku. W browarze zatrudnionych jest ponad 320 osób, co w przeliczeniu na jednego pracownika daje 6,5 tys. hl piwa rocznie. W 2005 roku piwo z Leżajska powinno stanowić 17 proc. całej produkcji Grupy Żywiec.
Z ważniejszych inwestycji w samym 2005 r należy wymienić: modernizację warzelni, zakup linii puszkowej (22 000 puszek/h), zwiększenie wydajności fermentowni, zmiana organizacji logistyki załadunku i rozładunku piwa. Zrealizowanie m.in. tych inwestycji pozwoli podnieść zdolność techniczną produkcji piwa na 2,9 mln hl piwa rocznie.

Jakość
Od początku swego istnienia Browar Leżajsk postawił na jakość swojego wyrobu, stosując najlepszej jakości surowce, wprowadzając nowe metody technologiczne, uruchamiając nowoczesne instalacje do produkcji piwa. Pozycję firmy i jej umiejętność dostosowania się do wymagań rynkowych potwierdzają liczne nagrody i wyróżnienia na imprezach piwnych takich jak: Targi w Lizbonie, Targi w Lipsku, Chmielaki, Polagra, Jesienne Spotkania Browarników.
Uhonorowaniem pozycji Leżajska na polskiej mapie piwnej było zdobycie w 1993 roku przez browar Srebrnego i Złotego Asa Polish Promotion Corporation Ltd., przyznawanego najlepszym polskim firmom, które nie tylko produkują doskonałe wyroby, ale także wyróżniają się sprawnością, solidnością oraz dodatkowo prowadzą działalność charytatywną.
Leżajsk uzyskał certyfikaty systemu zarządzania jakością zgodny z normą ISO 9001:2000 oraz certyfikat systemu HACCP (Hazard Analysis Critical Control Point) - certyfikat systemu bezpieczeństwa produkcji żywności.

Marki
Sztandarowymi markami Leżajska są marki regionalne: Leżajsk Pełne, Leżajsk Mocne, Podkarpackie. W browarze produkowane są też marki ogólnopolskie: Tatra Pils i Tara Mocne.

Adres Browaru w Leżajsku:
ul. II Armii Wojska Polskiego 5, 37-300 Leżajsk
tel.: +48 17/ 240 66 00, fax.: +48 17/ 240 66 09


Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Browar w Leżajsku

Historia
Historia piwowarstwa w Leżajsku, sięga początków XVI wieku, kiedy to w roku 1525 starostwo leżajskie otrzymało od króla Zygmunta I prawo warzenia piwa. Pierwszy browar powstał przy leżajskim zamku. Liczne pożary i wojny doszczętnie zniszczyły zakład, którego nigdy już nie odbudowano w tym samym miejscu. Decyzja o budowie nowego browaru zapadła na początku lat 70- tych. O nowej, dzisiejszej lokalizacji zakładu leżajskiego zdecydowały pokłady krystalicznie czystej, trzeciorzędowej wody głębinowej.

Inwestycje i moce
Oddany z końcem 1977 roku Browar, w pierwszym okresie nie wymagał dodatkowych nakładów inwestycyjnych. Szybko rosnąca sprzedaż piwa doprowadziła jednak do podjęcia decyzji o zwiększeniu mocy. Początkowo produkcja w leżajskim browarze wynosiła ok. 600 tys.hl piwa rocznie. 13 Listopada 2001, po raz pierwszy w historii browaru w Leżajsku przekroczono magiczną liczbę 1 miliona hektolitrów wyprodukowanego piwa. Po przejęciu Browaru przez Heinekena produkcja zaczęła wzrastać, osiągając w 2002 roku 1,13 mln hl. Stało się tak właśnie dzięki zdynamizowaniu procesów inwestycyjnych. W latach 1999 - 2004 browar wydawał na inwestycje corocznie ok. 20 mln zł.
Zdolności produkcyjne Leżajska w roku 2005 szacowane są na 2,1 mln hl piwa. W roku 2004 sprzedano ponad 1,68 mln hl piw wyprodukowanych w leżajskim browarze. Plany produkcyjne na 2005 rok oceniane są realnie na 1,85 mln hl złotego trunku. W browarze zatrudnionych jest ponad 320 osób, co w przeliczeniu na jednego pracownika daje 6,5 tys. hl piwa rocznie. W 2005 roku piwo z Leżajska powinno stanowić 17 proc. całej produkcji Grupy Żywiec.
Z ważniejszych inwestycji w samym 2005 r należy wymienić: modernizację warzelni, zakup linii puszkowej (22 000 puszek/h), zwiększenie wydajności fermentowni, zmiana organizacji logistyki załadunku i rozładunku piwa. Zrealizowanie m.in. tych inwestycji pozwoli podnieść zdolność techniczną produkcji piwa na 2,9 mln hl piwa rocznie.

Jakość
Od początku swego istnienia Browar Leżajsk postawił na jakość swojego wyrobu, stosując najlepszej jakości surowce, wprowadzając nowe metody technologiczne, uruchamiając nowoczesne instalacje do produkcji piwa. Pozycję firmy i jej umiejętność dostosowania się do wymagań rynkowych potwierdzają liczne nagrody i wyróżnienia na imprezach piwnych takich jak: Targi w Lizbonie, Targi w Lipsku, Chmielaki, Polagra, Jesienne Spotkania Browarników.
Uhonorowaniem pozycji Leżajska na polskiej mapie piwnej było zdobycie w 1993 roku przez browar Srebrnego i Złotego Asa Polish Promotion Corporation Ltd., przyznawanego najlepszym polskim firmom, które nie tylko produkują doskonałe wyroby, ale także wyróżniają się sprawnością, solidnością oraz dodatkowo prowadzą działalność charytatywną.
Leżajsk uzyskał certyfikaty systemu zarządzania jakością zgodny z normą ISO 9001:2000 oraz certyfikat systemu HACCP (Hazard Analysis Critical Control Point) - certyfikat systemu bezpieczeństwa produkcji żywności.

Marki
Sztandarowymi markami Leżajska są marki regionalne: Leżajsk Pełne, Leżajsk Mocne, Podkarpackie. W browarze produkowane są też marki ogólnopolskie: Tatra Pils i Tara Mocne.

Adres Browaru w Leżajsku:
ul. II Armii Wojska Polskiego 5, 37-300 Leżajsk
tel.: +48 17/ 240 66 00, fax.: +48 17/ 240 66 09

>Piwo Specjal

>
Advertisement


SPECJAL to bez wątpienia marka o silnym charakterze. Wskazuje na to zarówno zdecydowany smak jak i wygląd opakowań czy materiałów reklamowych. Ciemna kolorystyka i zastosowane rozwiązania graficzne od razu sugerują, że to piwo dla prawdziwych mężczyzn. Prawdziwych smakoszy piwa!

W skład marki wchodzą dwie podmarki: Specjal Jasny Pełny oraz Specjal Mocny, jednakże zdecydowanie większą popularnością wśród konsumentów cieszy się Specjal Jasny Pełny. Doskonały smak oraz wysoka jakość Specjala były wielokrotnie nagradzane na różnych festiwalach i konkursach piwa w całym kraju.

Specjal Jasny Pełny: bogaty, głęboki smak charakterystyczny dla tego piwa jest wynikiem wyjątkowej dbałości o proces warzenia jak również używania wyłącznie najwyższej jakości naturalnych składników i krystalicznie czystej wody.

zawartość ekstraktu: 12,5% wag.
zawartość alkoholu: do 6,2% obj.


SPECJAL MOCNY Jedyny w swoim rodzaju! Polecam każdemu.

Specjal Mocny: podwyższona zawartość ekstraktu nadaje Specjalowi Mocnemu nieco ostrzejszy smak w Specjalu Mocnym gustują przede wszystkim wytrawni piwosze.

zawartość ekstraktu: 14,5% wag.
zawartość alkoholu: do 7,0% obj.


SPECJAL (zarówno w wersji „Jasny Pełny” jak i „Mocny”) dostępny jest w:

butelkach zwrotnych 0,5 l
puszkach 0,5 l
prosto z beczki

info ze strony Specjal Team



Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Piwo Specjal

SPECJAL to bez wątpienia marka o silnym charakterze. Wskazuje na to zarówno zdecydowany smak jak i wygląd opakowań czy materiałów reklamowych. Ciemna kolorystyka i zastosowane rozwiązania graficzne od razu sugerują, że to piwo dla prawdziwych mężczyzn. Prawdziwych smakoszy piwa!

W skład marki wchodzą dwie podmarki: Specjal Jasny Pełny oraz Specjal Mocny, jednakże zdecydowanie większą popularnością wśród konsumentów cieszy się Specjal Jasny Pełny. Doskonały smak oraz wysoka jakość Specjala były wielokrotnie nagradzane na różnych festiwalach i konkursach piwa w całym kraju.

Specjal Jasny Pełny: bogaty, głęboki smak charakterystyczny dla tego piwa jest wynikiem wyjątkowej dbałości o proces warzenia jak również używania wyłącznie najwyższej jakości naturalnych składników i krystalicznie czystej wody.

zawartość ekstraktu: 12,5% wag.
zawartość alkoholu: do 6,2% obj.


SPECJAL MOCNY Jedyny w swoim rodzaju! Polecam każdemu.

Specjal Mocny: podwyższona zawartość ekstraktu nadaje Specjalowi Mocnemu nieco ostrzejszy smak w Specjalu Mocnym gustują przede wszystkim wytrawni piwosze.

zawartość ekstraktu: 14,5% wag.
zawartość alkoholu: do 7,0% obj.


SPECJAL (zarówno w wersji „Jasny Pełny” jak i „Mocny”) dostępny jest w:

butelkach zwrotnych 0,5 l
puszkach 0,5 l
prosto z beczki

info ze strony Specjal Team

>Piwo Brackie

>
Advertisement


Jedno z nielicznych piw produkowanych w oparciu o tradycyjne receptury.
Piwo warzone w Cieszynie a rozlewane już w Żywcu, transportowane w cysternach.
Piwo o pięknym bursztynowym kolorze. Ma charakterystyczny i specyficzny posmak i długo pozostaje w pamięci, a do którego trzeba się przyzwyczaić. Złożona z drobniutkich pęcherzyków, wysoka piana, utrzymujaca się długo. Czasami określane jako "piwo piwniczne". Piwo to ma fanatycznych zwolenników albo zażartych przeciwników.

Parametry: 12% wag., Alk. do 5/7 % obj.


"Nie bójmy się pić tego piwa! Już ponad 100 lat temu w ramach prowadzonej kampanii antyalkoholowej zalecano picie piwa z cieszyńskiego browaru zamiast wódki. To i my pijmy piwo "Brackie" z umiarem i kulturą, bo jest to piwo szlachetne, dobrze gasi pragnienie i nie szkodzi zdrowiu. W piwie "Brackim" jest tradycja, współczesność i przyjemność!"


Leszek Lipsa
Bractwo Księstwa Cieszyńskiego


Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Piwo Brackie

Jedno z nielicznych piw produkowanych w oparciu o tradycyjne receptury.
Piwo warzone w Cieszynie a rozlewane już w Żywcu, transportowane w cysternach.
Piwo o pięknym bursztynowym kolorze. Ma charakterystyczny i specyficzny posmak i długo pozostaje w pamięci, a do którego trzeba się przyzwyczaić. Złożona z drobniutkich pęcherzyków, wysoka piana, utrzymujaca się długo. Czasami określane jako "piwo piwniczne". Piwo to ma fanatycznych zwolenników albo zażartych przeciwników.

Parametry: 12% wag., Alk. do 5/7 % obj.


"Nie bójmy się pić tego piwa! Już ponad 100 lat temu w ramach prowadzonej kampanii antyalkoholowej zalecano picie piwa z cieszyńskiego browaru zamiast wódki. To i my pijmy piwo "Brackie" z umiarem i kulturą, bo jest to piwo szlachetne, dobrze gasi pragnienie i nie szkodzi zdrowiu. W piwie "Brackim" jest tradycja, współczesność i przyjemność!"

Leszek Lipsa
Bractwo Księstwa Cieszyńskiego

>Browar w Warce

>
Advertisement


Historia Browaru

Tradycje piwowarskie w Warce sięgają piętnastego wieku, kiedy Książę Mazowiecki Bolesław V zastrzega sobie wyłączność na dostawy piwa z Warki na dwór książęcy. Przekazy historyczne, legendy i utwory literackie potwierdzają fakt, iż piwo z Warki, które ceniono ze względu na jakość, smak, klarowność i kolor, gościło na stołach podczas najważniejszych obrad, uczt i biesiad. XV wiek, to okres rozkwitu piwowarstwa w całym wareckim regionie. W tym czasie aż 30 piwowarów kultywowało tam tradycje browarnicze.
Nie ulega wątpliwości, że to właśnie wareckie piwo przyniosło ogólnopolską sławę temu mazowieckiemu miastu, które prawa miejskie otrzymało w XIV wieku i które znajduje się zaledwie 50 km na południe od Warszawy. Historia obecnego zakładu rozpoczęła się w maju 1968 roku, kiedy to podjęto decyzję o budowie nowoczesnego browaru w Warce.
Inwestycja ruszyła w 1973 roku. W 1975 r. została wyprodukowana pierwsza butelka piwa. Do maja 1976 roku browar w Warce wchodził w skład Zakładów Piwowarskich w Warszawie. Od 1 czerwca 1976 utworzono zakłady Piwowarskie w Warce. W końcu lat osiemdziesiątych przeprowadzono prace modernizacyjne, co pozwoliło na zwiększenie produkcji do ok. 500 tys. hl piwa rocznie. Prywatyzacja zakładu w 1994 r. przywróciła Browarom w Warce należytą pozycję. W sprywatyzowanej spółce o nazwie Browary Warka Sp. z o.o. rozpoczął się proces głębokich zmian. Znaczące inwestycje poczynione w ostatnich latach pozwoliły na podniesienie jakości piwa wareckiego do poziomu równoległego najlepszym w kraju. Inwestycje zwiększyły możliwości produkcyjne przedsiębiorstwa i pozwoliły na poszerzenie gamy opakowań o beczki typu keg. Już w pierwszym kwartale 1997 roku pod względem ilości sprzedanego piwa Browary Warka zajęły szóste miejsce wśród browarów w Polsce.
Podstawą długofalowej strategii rozwoju i sprzedaży stały się produkty: Warka i Strong. Zapewnienie wysokiej jakości piw opracowanie strategii sprzedaży wdrożenie planu marketingowego, wprowadzenie nowych opakowań oraz nowego systemu dystrybucji stanowiło bazę, na której Browary Warka Sp. z o.o. zbudowały swój sukces. W 1998 roku browar sprzedał 1,2 mln hl piwa i znalazł się wśród krajowych "milionerów".
Od 9 listopada 1999 roku Browary Warka Sp. z o.o. weszły w skład Grupy Żywiec. W tym samym roku browar sprzedał 1,5 miliona hektolitrów piwa i znalazł się na piątym miejscu wśród browarów krajowych. W roku 2002 sprzedaż przekroczyła 1,5 miliona hl. Największe zasługi dla tak dynamicznego wzrostu sprzedaży ma sukces piwa Warka Strong na rynku krajowym: "Warka Strong... i nie ma mocnych". W roku 2003 nastąpiła zmiana osobowości prawnej Browarów Warka w związku z procesem integracji w ramach Grupy Żywiec. Zostały one przekształcone w Spółkę Akcyjną. Kolejnym krokiem na drodze integracji było prawne połączenie browaru z Grupą Żywiec, które nastąpiło w maju 2004.
We wrześniu 2004 roku zakończono modernizację której, koszt wyniósł 40 mln euro. Dzięki poczynionym inwestycjom wybudowano m.in. w ultranowoczesny system filtracji membranowej oraz warzelnię z największą na kontynencie europejskim kadzią filtracyjną o średnicy ponad 13 metrów. Budynek warzelni w Warce jest niecodziennym przykładem współczesnej architektury przemysłowej. Supernowoczesne urządzenia zostały wkomponowane w przestrzenny, lekki w swej konstrukcji budynek, który, dzięki zastosowanym materiałom wykończeniowym przypomina klimat starego browaru. Miedź, stal i zielonkawy granit - wewnątrz, miedź i "nadgryzione zębem czasu", czerwone cegły na zewnątrz sprawiają, że budynek o kubaturze blisko 30.000 m3 wygląda jak stary gmach, który poddano renowacji i zaadoptowano do współczesnych potrzeb.
Inwestycja ta miała na celu zwiększenie mocy produkcyjnych browaru z 2 mln hektolitrów piwa rocznie do 3,5 mln hektolitrów. Tym samym Warka stała się drugim, co do wielkości browarem w Grupie Żywiec. W Browarze wareckim pracuje ponad 300 osób, co czyni go największym pracodawcą w tym regionie.
W browarze w Warce produkowane są piwa: Warka, Strong i Królewskie. Od maja 2002 Browar w Warce posiada certyfikat potwierdzający zgodność systemu zarządzania jakością z wymaganiami normy ISO 9001:2000 oraz certyfikat systemu bezpieczeństwa produkcji żywności HACCP. W listopadzie 2005 zostały poddane ocenie certyfikacyjnej kolejne elementy systemu zarządzania: zarządzanie środowiskowe oraz zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy. Pozytywne wyniki oceny dokumentują przyznane Browarowi w Warce certyfikaty zgodności z wymaganiami standardów: ISO 14001:2004, OHSAS 18001:1999 oraz PN-N 18001:2004.


Browar a region
Od początku swojego istnienia browar w Warce aktywnie uczestniczy w życiu społeczno-kulturalnym regionu, w którym się znajduje. Przykładem dobrze rozumianej i bardzo pożądanej działalności charytatywnej browaru jest np. zakup w 2003 roku dwóch sztucznych nerek i głównego serwera dla szpitala wojewódzkiego w Radomiu. Browar przeznaczył środki pieniężne na wyposażenie wozów ratownictwa chemicznego dla lokalnej i powiatowej straży pożarnej. Kolejną inwestycją o charytatywnym charakterze był zakup sprzętu reanimacyjnego dla stacji pogotowia ratunkowego w Warce. Od szeregu lat browar w Warce sponsoruje działalność Muzeum im. Kazimierza Pułaskiego w Warce. Tradycyjne już okolicznościowe wystawy organizowane przez Dyrekcję muzeum w związku z obchodami rocznicy śmierci Kazimierza Pułaskiego są sponsorowane przez browar. Browar w Warce jest także przedsiębiorstwem wspierającym lokalną imprezę kulturalno-rozrywkową pod nazwą "Dni Radomia". Są jednym ze współorganizatorów i sponsorów tego wydarzenia. Pozycja regionalnego lidera umacniana jest dzięki włączaniu się browaru w życie społeczności lokalnej. Zaangażowanie w rozwój gospodarki wolnorynkowej oraz rozwój regionu zostały zauważone i decyzją Kapituły Nagrody Gospodarczej "Słowa Ludu" Browary Warka uhonorowano nagrodą Brylantowe Skrzydła 2003.

Nagrody
1997 - "Firma Roku" tytuł przyznany przez Polski Klub Biznesu
1998 - "Radomskie Skrzydła" - Za wybitne osiągnięcia w rozsławianiu ziemi radomskiej w kraju i zagranicą.
2002 - "Hit Handlu" - Nagroda pisma Handel dla najlepiej sprzedającego się produktu
2003 - "Piwo Roku" nagroda przyznana przez kapitułę "Rynków Alkoholowych" dla najlepszego polskiego piwa
2003 - "Brylantowe Skrzydła" przyznane przez kapitułę narody gospodarczej "Słowa Ludu" w dowód uznania wkładu firmy w rozwój gospodarki wolnorynkowej i rozwój regionu.
2004 - "Piwo Roku" nagroda przyznana przez czytelników "Rynków Alkoholowych" dla najlepszego polskiego piwa.
2004 - "Srebrny As" nadany Zakładom Piwowarskim w Warce Sp. z o.o. przez Polish Promotion Corporation w VIII edycji Konkursu Złotych i "Srebrnych Asów" za dynamiczny rozwój firmy.

Czego nie wiedzieliście o Warce:
- Istnieją dowody na to, że już w IX w. mieszkańcy grodu położonego na lewym brzegu Pilicy, obecnie Warka, na bazie jęczmienia zaczynają wytwarzać cieszący podniebienie złoty trunek
- Gdy po powrocie z Polski do Rzymu nuncjusz papieski Gaetano, zachorował poważnie na wrzód gardła, na łożu boleści wyszeptał: "...biera di Warka". Obecni przy łożu chorego duchowni sądząc, że chodzi o jakąś nieznaną świętą, zaczęli się modlić: "Santa Biera di Warka ora pro nobis" ("święte piwo z Warki, módl się za nami"). Chory słysząc to wybuchnął śmiechem i... ozdrowiał, bowiem nękający go wrzód pękł.
- Na etykiecie piwa znajduje się portret Kazimierza Pułaskiego. Warka to rodzinne strony tego polsko-amerykańskiego bohatera.

Zwiedzanie
Zwiedzanie odbywa się w zorganizowanych grupach minimum 20 osób po wcześniejszym uzgodnieniu terminu. W Centrum Konferencyjnym - wejście od ulicy Gośniewskiej można kupić gadżety firmowe oraz spróbować naszych wyrobów

Więcej informacji na temat zwiedzania
Centrum Konferencyjno - Szkoleniowe
tel.: (048) 666 12 66 ; 666 14 86


Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Browar w Warce

Historia
Tradycje piwowarskie w Warce sięgają piętnastego wieku, kiedy Książę Mazowiecki Bolesław V zastrzega sobie wyłączność na dostawy piwa z Warki na dwór książęcy. Przekazy historyczne, legendy i utwory literackie potwierdzają fakt, iż piwo z Warki, które ceniono ze względu na jakość, smak, klarowność i kolor, gościło na stołach podczas najważniejszych obrad, uczt i biesiad. XV wiek, to okres rozkwitu piwowarstwa w całym wareckim regionie. W tym czasie aż 30 piwowarów kultywowało tam tradycje browarnicze.
Nie ulega wątpliwości, że to właśnie wareckie piwo przyniosło ogólnopolską sławę temu mazowieckiemu miastu, które prawa miejskie otrzymało w XIV wieku i które znajduje się zaledwie 50 km na południe od Warszawy. Historia obecnego zakładu rozpoczęła się w maju 1968 roku, kiedy to podjęto decyzję o budowie nowoczesnego browaru w Warce.
Inwestycja ruszyła w 1973 roku. W 1975 r. została wyprodukowana pierwsza butelka piwa. Do maja 1976 roku browar w Warce wchodził w skład Zakładów Piwowarskich w Warszawie. Od 1 czerwca 1976 utworzono zakłady Piwowarskie w Warce. W końcu lat osiemdziesiątych przeprowadzono prace modernizacyjne, co pozwoliło na zwiększenie produkcji do ok. 500 tys. hl piwa rocznie. Prywatyzacja zakładu w 1994 r. przywróciła Browarom w Warce należytą pozycję. W sprywatyzowanej spółce o nazwie Browary Warka Sp. z o.o. rozpoczął się proces głębokich zmian. Znaczące inwestycje poczynione w ostatnich latach pozwoliły na podniesienie jakości piwa wareckiego do poziomu równoległego najlepszym w kraju. Inwestycje zwiększyły możliwości produkcyjne przedsiębiorstwa i pozwoliły na poszerzenie gamy opakowań o beczki typu keg. Już w pierwszym kwartale 1997 roku pod względem ilości sprzedanego piwa Browary Warka zajęły szóste miejsce wśród browarów w Polsce.
Podstawą długofalowej strategii rozwoju i sprzedaży stały się produkty: Warka i Strong. Zapewnienie wysokiej jakości piw opracowanie strategii sprzedaży wdrożenie planu marketingowego, wprowadzenie nowych opakowań oraz nowego systemu dystrybucji stanowiło bazę, na której Browary Warka Sp. z o.o. zbudowały swój sukces. W 1998 roku browar sprzedał 1,2 mln hl piwa i znalazł się wśród krajowych "milionerów".
Od 9 listopada 1999 roku Browary Warka Sp. z o.o. weszły w skład Grupy Żywiec. W tym samym roku browar sprzedał 1,5 miliona hektolitrów piwa i znalazł się na piątym miejscu wśród browarów krajowych. W roku 2002 sprzedaż przekroczyła 1,5 miliona hl. Największe zasługi dla tak dynamicznego wzrostu sprzedaży ma sukces piwa Warka Strong na rynku krajowym: "Warka Strong... i nie ma mocnych". W roku 2003 nastąpiła zmiana osobowości prawnej Browarów Warka w związku z procesem integracji w ramach Grupy Żywiec. Zostały one przekształcone w Spółkę Akcyjną. Kolejnym krokiem na drodze integracji było prawne połączenie browaru z Grupą Żywiec, które nastąpiło w maju 2004.
We wrześniu 2004 roku zakończono modernizację której, koszt wyniósł 40 mln euro. Dzięki poczynionym inwestycjom wybudowano m.in. w ultranowoczesny system filtracji membranowej oraz warzelnię z największą na kontynencie europejskim kadzią filtracyjną o średnicy ponad 13 metrów. Budynek warzelni w Warce jest niecodziennym przykładem współczesnej architektury przemysłowej. Supernowoczesne urządzenia zostały wkomponowane w przestrzenny, lekki w swej konstrukcji budynek, który, dzięki zastosowanym materiałom wykończeniowym przypomina klimat starego browaru. Miedź, stal i zielonkawy granit - wewnątrz, miedź i "nadgryzione zębem czasu", czerwone cegły na zewnątrz sprawiają, że budynek o kubaturze blisko 30.000 m3 wygląda jak stary gmach, który poddano renowacji i zaadoptowano do współczesnych potrzeb.
Inwestycja ta miała na celu zwiększenie mocy produkcyjnych browaru z 2 mln hektolitrów piwa rocznie do 3,5 mln hektolitrów. Tym samym Warka stała się drugim, co do wielkości browarem w Grupie Żywiec. W Browarze wareckim pracuje ponad 300 osób, co czyni go największym pracodawcą w tym regionie.
W browarze w Warce produkowane są piwa: Warka, Strong i Królewskie. Od maja 2002 Browar w Warce posiada certyfikat potwierdzający zgodność systemu zarządzania jakością z wymaganiami normy ISO 9001:2000 oraz certyfikat systemu bezpieczeństwa produkcji żywności HACCP. W listopadzie 2005 zostały poddane ocenie certyfikacyjnej kolejne elementy systemu zarządzania: zarządzanie środowiskowe oraz zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy. Pozytywne wyniki oceny dokumentują przyznane Browarowi w Warce certyfikaty zgodności z wymaganiami standardów: ISO 14001:2004, OHSAS 18001:1999 oraz PN-N 18001:2004.


Browar a region
Od początku swojego istnienia browar w Warce aktywnie uczestniczy w życiu społeczno-kulturalnym regionu, w którym się znajduje. Przykładem dobrze rozumianej i bardzo pożądanej działalności charytatywnej browaru jest np. zakup w 2003 roku dwóch sztucznych nerek i głównego serwera dla szpitala wojewódzkiego w Radomiu. Browar przeznaczył środki pieniężne na wyposażenie wozów ratownictwa chemicznego dla lokalnej i powiatowej straży pożarnej. Kolejną inwestycją o charytatywnym charakterze był zakup sprzętu reanimacyjnego dla stacji pogotowia ratunkowego w Warce. Od szeregu lat browar w Warce sponsoruje działalność Muzeum im. Kazimierza Pułaskiego w Warce. Tradycyjne już okolicznościowe wystawy organizowane przez Dyrekcję muzeum w związku z obchodami rocznicy śmierci Kazimierza Pułaskiego są sponsorowane przez browar. Browar w Warce jest także przedsiębiorstwem wspierającym lokalną imprezę kulturalno-rozrywkową pod nazwą "Dni Radomia". Są jednym ze współorganizatorów i sponsorów tego wydarzenia. Pozycja regionalnego lidera umacniana jest dzięki włączaniu się browaru w życie społeczności lokalnej. Zaangażowanie w rozwój gospodarki wolnorynkowej oraz rozwój regionu zostały zauważone i decyzją Kapituły Nagrody Gospodarczej "Słowa Ludu" Browary Warka uhonorowano nagrodą Brylantowe Skrzydła 2003.

Nagrody
1997 - "Firma Roku" tytuł przyznany przez Polski Klub Biznesu
1998 - "Radomskie Skrzydła" - Za wybitne osiągnięcia w rozsławianiu ziemi radomskiej w kraju i zagranicą.
2002 - "Hit Handlu" - Nagroda pisma Handel dla najlepiej sprzedającego się produktu
2003 - "Piwo Roku" nagroda przyznana przez kapitułę "Rynków Alkoholowych" dla najlepszego polskiego piwa
2003 - "Brylantowe Skrzydła" przyznane przez kapitułę narody gospodarczej "Słowa Ludu" w dowód uznania wkładu firmy w rozwój gospodarki wolnorynkowej i rozwój regionu.
2004 - "Piwo Roku" nagroda przyznana przez czytelników "Rynków Alkoholowych" dla najlepszego polskiego piwa.
2004 - "Srebrny As" nadany Zakładom Piwowarskim w Warce Sp. z o.o. przez Polish Promotion Corporation w VIII edycji Konkursu Złotych i "Srebrnych Asów" za dynamiczny rozwój firmy.

Czego nie wiedzieliście o Warce:
- Istnieją dowody na to, że już w IX w. mieszkańcy grodu położonego na lewym brzegu Pilicy, obecnie Warka, na bazie jęczmienia zaczynają wytwarzać cieszący podniebienie złoty trunek
- Gdy po powrocie z Polski do Rzymu nuncjusz papieski Gaetano, zachorował poważnie na wrzód gardła, na łożu boleści wyszeptał: "...biera di Warka". Obecni przy łożu chorego duchowni sądząc, że chodzi o jakąś nieznaną świętą, zaczęli się modlić: "Santa Biera di Warka ora pro nobis" ("święte piwo z Warki, módl się za nami"). Chory słysząc to wybuchnął śmiechem i... ozdrowiał, bowiem nękający go wrzód pękł.
- Na etykiecie piwa znajduje się portret Kazimierza Pułaskiego. Warka to rodzinne strony tego polsko-amerykańskiego bohatera.

Zwiedzanie
Zwiedzanie odbywa się w zorganizowanych grupach minimum 20 osób po wcześniejszym uzgodnieniu terminu. W Centrum Konferencyjnym - wejście od ulicy Gośniewskiej można kupić gadżety firmowe oraz spróbować naszych wyrobów

Więcej informacji na temat zwiedzania
Centrum Konferencyjno - Szkoleniowe
tel.: (048) 666 12 66 ; 666 14 86

Browar w Elblągu

Historia
Tradycja warzenia piwa w Elblągu i okolicach sięga XIV wieku. W 1309 roku mistrz krzyżacki Zygfryd von Leuchtwangen wydał elbląskim mieszczanom pierwszy przywilej warzenia piwa. Pierwsze bractwo browarników powstało w 1336 roku. Należało do niego 159 rzemieślników piwowarów. Elblążanie swoje prawa do warzenia piwa opierali nie tylko na pierwszym przywileju krzyżackim, lecz w latach późniejszych przede wszystkim na przywilejach Zygmunta Starego z 1526 roku i Zygmunta Augusta z roku 1566. W Elblągu spożywano głównie piwo ,,miejscowe", warzonego ze słodu jęczmiennego. Lokalny elbląski rynek uzupełniano piwem sprowadzanym z pobliskich miejscowości, a także pochodzącym z importu, głównie z Lubeki oraz Anglii.
W Elblągu zawsze istniał dobry klimat dla produkcji i konsumpcji piwa. Do takich właśnie tradycji nawiązano w mieście w XIX wieku, kiedy to w roku 1872 powstało Towarzystwo Akcyjne "Browar Elbląski", które zakupiło od miasta dworek "Angielski Zdrój". Po ośmiu latach działalności towarzystwo ogłosiło upadłość. Jego akcje zostały w 1880 roku przejęte przez nowe towarzystwo pod nazwą "Brauerei English Brunnen", czyli " Browar Angielski Zdrój" . Ta właśnie nazwa zachowała się do 1945 roku. Towarzystwo podjęło intensywną rozbudowę browaru w Elblągu. W latach 1888 - 1890 wybudowano nową słodownię. Zainstalowano bardzo nowoczesne urządzenia piwowarskie. Produkcja piwa w 1880 roku wynosiła 5 tys. hl , a w 1915 roku wzrosła do 85 tys. hl. Browar "Angielski Zdrój", produkował wiele gatunków piwa: słodowe-zwyczajne, słodowo-karmelowe, jasne-bawarskie, leżakowe, jasne-białe berlińskie, pilzneńskie-niemieckie, eksportowe ciemne, porter niemiecki i koźlak.
Browarnicy z Elbląga nie zapomnieli o dobrych tradycjach. Piwo warzone w elbląskim browarze uzyskiwało nagrody: w 1883 roku - złoty medal na I Niemieckiej Wystawie Piwa w Gdańsku, w 1887 roku złoty medal na Internationale Bierausstellung w Królewcu, w 1891 roku - najwyższe wyróżnienie i srebrny medal na Krajowej Wystawie Rolnictwa i Rzemiosła w Elblągu. W roku 1900 browar staje się oficjalnym dostawcą piwa na dwór niemieckiego cesarza Wilhelma II. Pokój Wersalski miał dla browaru skutki wręcz katastrofalne. Utracone zostały rynki zbytu w zachodnich częściach Prus Zachodnich przez utworzenie korytarza i stworzenie Wolnego Miasta Gdańsk. Produkcja piwa po 1915 roku spadła do 34 tys. hl . Sprawna organizacja i dobra jakość piwa pozwoliły wkrótce otworzyć nowe rynki zbytu we wschodniej i południowej części Prus, a także w Berlinie. W 1923 roku obok produkcji piwa uruchomiono w elbląskim browarze produkcję lemoniady i wody sodowej. Browar zatrudniał łącznie 200 pracowników. Przed wybuchem II wojny światowej produkcja sięgała 90 tys. hl. Druga wojna światowa była okresem produkcji dużej ilości piwa o niskiej zawartości ekstraktu słodowego oraz wody mineralnej dla wojska. Ogólnie produkcja piwa i wody wynosiła 300 tys. hl rocznie.
W czasie działań wojennych spłonęły główne budynki produkcyjne: warzelnia i słodownia. Zniszczeniu uległy urządzenia. W czerwcu 1945 roku browar został przekazany przez radzieckie władze wojskowe pełnomocnikowi oddziału Centrali Przemysłu Piwowarskiego w Bydgoszczy. Do końca 1945 roku zdołano naprawić najważniejsze uszkodzenia.
6 lutego 1946 roku ugotowano pierwszą warkę piwa. Do końca tego roku w Elblągu wyprodukowano około 14,5 tys. hektolitrów piwa. Wyprodukowano także 55, 6 tys. hl lemoniady. Pierwsze powojenne piwo z elbląskiego browaru pojawiło się w sprzedaży pod nazwą Eksport Bałtycki.
W latach pięćdziesiątych dokonano wymiany urządzeń i modernizacji browaru, odbudowano elbląską słodownię. Wymieniono dębowe kufy piwne na zbiorniki metalowe - tanki. W roku 1959 podjęto decyzje o rozbudowie słodowni do rocznej produkcji 7000 ton słodu. Inwestycja została zakończona w 1964 roku. Produkowano kilka gatunków piwa mi. Zdrój, Extra, Specjal, Angielski Zdrój, Marcowe, Jasne Pełne. W roku 1975 produkcja browaru wynosiła już 530 tys. hl.

Teraźniejszość
Rok 1991, to początek kolejnego etapu w kilkusetletniej historii elbląskiego piwowarstwa. 17 kwietnia został podpisany akt notarialny o utworzeniu spółki Elbrewery Company Limited , do której 51 proc. udziałów wniosła firma australijska Brewpole PTY i 49 proc. Zakłady Piwowarskie w Elblągu. 2 maja 1991 roku rozpoczęła działalność Elbrewery Co. Ltd - największa na Wybrzeżu spółka joint-venture. W 1993 roku firma wprowadza na rynek całkowicie nowe piwo - EB Specjal Pils, które od razu zyskało uznanie Klientów i stało się polskim przebojem lat 90-tych, a hasło "Czas na EB", było najczęściej powtarzanym hasłem dekady. Piwo EB zdobyło wiele prestiżowych nagród mi. Złoty Medal Międzynarodowych Targów "Polagra" i Godło Promocyjne "Teraz Polska" oraz wszelkie możliwe wyróżnienia branżowe w konkursach jakości piwa. Przebudowę elbląskiego browaru rozpoczęto się w IV kwartale 1993 roku, a trzyetapowy proces modernizacji zakończono w roku 1996 , w wyniku czego powstał jeden z największych i najnowocześniejszych browarów w Polsce o zdolnościach produkcyjnych 2 mln hl piwa. Piwowarzy Elbląga przejęli do eksploatacji nowoczesną warzelnię, zespół 34 unitanków o pojemności 4,6 tys. hl każdy służących do prowadzenia fermentacji i leżakowania piwa, zbiorniki piwa klarownego, nową linię filtracyjną, linię KEG oraz linię rozlewu piwa butelkowego o wydajności 90 tys. butelek na godzinę.O skali przemian w browarze elbląskim świadczy choćby fakt, że jeszcze w 1990 roku wyprodukowano ponad 420 tys. hl, a już w 1997 aż 1,93 mln. hl piwa. Pod koniec tego roku browar , jako jeden z pierwszych w branży , uzyskał certyfikat jakości zarządzania ISO 9001, czym potwierdził przynależność do elity firm stosujących międzynarodowe normy jakości zarządzania.
W listopadzie1998 roku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta wyraził zgodę na połączenie spółek Żywiec S.A. i Brewpole BV (Elbrewery, Warka, Leżajsk). Nowa firma nosiła nazwę Żywiec S.A. i skupiała browary w Żywcu, Cieszynie, Elblągu, Warce i Leżajsku i zatrudniała ok. 5000 osób. Browary skupione w grupie wyprodukowały w tymże roku. ok.7,1 mln hl piwa.
Rok 1998 stal się przełomowym rokiem w historii nie tylko browaru elbląskiego, ale też całej grupy i polskiego sektora browarniczego. Największym akcjonariuszem (50 proc. plus jedna akcja), powstałego przedsiębiorstwa został holenderski koncern HEINEKEN International Beheer B.V.. W czerwcu 2000 na rynek wprowadzono nową butelkę EB 0,5 l - MASTER , but. zwrotna. W październiku 2000 przeprowadzono audyt i wprowadzono system HACCP (Hazard Analysis Critical Control Point) system bezpieczeństwa produkcji żywności. Jednocześnie, prowadzono też prace mające na celu podniesienie efektywności zarządzania czego dowodem było uzyskanie 4 grudnia 2002 r. przez Elbrewery Company Ltd. certyfikatu systemu zarządzania środowiskowego według normy ISO:14001, systemu zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy według normy PN-N-18001 oraz certyfikatu potwierdzającego posiadanie zintegrowanego systemu zarządzania jakością, środowiskiem i BHP. W 2003 roku Browar w Elblągu otrzymał I nagroda w X edycji ogólnopolskiego konkursu Państwowej Inspekcji Pracy pt. "Pracodawca - organizator pracy bezpiecznej". W lutym roku 2004 przekształcono Elbrewery Company Ltd Sp. z o.o. w Spółkę Akcyjną, a w listopadzie nastąpiła rejestracja połączenia Grupy Żywiec S.A. z Elbrewery S.A. W wyniku tego połączenia Grupa Żywiec S.A. stała się następcą prawnym Elbrewery S.A. i jako spółka przejmująca cały majątek Elbrewery S.A. wstąpiła z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki Spółki. Nowa obowiązująca do dziś nazwa firmy to: Grupa Żywiec S. A. Browar w Elblągu

Inwestycje w Browarze Elbląg
Ogółem w latach 1991 - 2003 w browarze Elbląg poniesiono nakłady inwestycyjne w wysokości 105 mln USD, z czego 95 mln USD wydatkowano w latach 1993 - 1997.Największe inwestycje w Browarze Elbląg przypadają na lata 1993 - 1996, kiedy to przeprowadzono trzyetapowy proces modernizacji browaru, w wyniku którego powstał jeden z największych i najnowocześniejszych browarów w Polsce o zdolnościach produkcyjnych 2 mln hl piwa rocznie.
W tym okresie zbudowano m.in.: warzelnię firmy Ziemann, pracującą w oparciu o filtr zacierny o zasypie 12,5 ton słodu na warkę, zdolną do produkcji 12 warek na dobę, co zapewnia maksymalną roczną produkcję na poziomie 2 mln hl, zespół 34 tanków cylindryczno-stożkowych firmy Holvrieka , każdy o pojemności 4.600 hl brutto - do fermentacji i leżakowania brzeczki, zbiorniki piwa klarownego, linię filtracji piwa, z zastosowaniem nowoczesnego filtra świecowego firmy Filtrox oraz dwóch filtrów ramowo-płytowych, linię butelkową KHS o wydajności 90 000 /h, linię KEG o wydajności 240 keg/h. Od roku 1998 do 2004 na cele inwestycyjne przeznaczono 8 mln USD, z czego główne wydatki to: instalacja linii puszkowej o wydajności 26 tys. puszek/h (przeniesiona z Żywca), rozbudowa magazynu wyrobów gotowych w roku 2003 , zamontowanie dodatkowych 6 unitanków o pojemności 2,4 tys hlkażdy oraz największa inwestycja ostatnich lat tj. modernizacja magazynu słodu jęczmiennego , którą zakończono pod koniec 2005 roku . Obecnie, magazyn słodu umozliwia w pełni zautomatyzowane przyjęcie , obróbkę i przekazywanie słodu do produkcji.

Wpływ browaru na lokalną społeczność
Znaczący wpływ browaru na lokalną społeczność wiąże się z powstaniem spółki Elbrewery Co.Ltd, kiedy to, do tej pory średniej wielkości browar, rozpoczął całkowicie nowy etap niezwykle dynamicznego rozwoju. Powstały przede wszystkim nowe możliwości finansowe firmy, które przełożyły się na zwiększone wspomaganie lokalnej społeczności w zakresie przedsięwzięć kulturalno-sportowych i innych.
W październiku 1996 roku została podpisana umowa pomiędzy Wojewodą Elbląskim i Elbrewery Company Ltd. potwierdzająca sprzedaż udziałów Skarbu Państwa dla Brewpole B.V. Dodatkowo, poza ceną sprzedaży udziałów, Brewpole zobowiązał się do wydatkowania przez Elbrewery Company Ltd. określonych kwot na służbę zdrowia w Elblągu (4 mln USD) na cele inwestycyjne, realizowane przez Elbląską Spółkę Inwestycyjną oraz kwoty 1mln 330 tys. USD na wybrane cele charytatywno-kulturalne.
W ramach umowy w latach 1996 - 2002 zakupiono dla placówek służby zdrowia w regionie sprzęt medyczny najnowszej generacji. Do najważniejszych zakupów należą: zestaw do chirurgii endoskopowej, tomograf komputerowy z osprzętem spinającym, kamera laserowa i strzykawka do podawania kontrastu, śródoperacyjny aparat RTG z ramieniem C, stół operacyjny neurochirurgiczny, ultrasonografy, respiratory. Ponadto zmodernizowano, wyposażając w najnowocześniejsze urządzenia, centralną sterylizatornię szpitala w Elblągu. Do ważnych zakupów należały również samochody sanitarne z kompletnym wyposażeniem medycznym. Tak znaczne zakupy przyczyniły się do poprawy jakości oraz rozszerzenia zakresu usług świadczonych przez placówki służby zdrowia w regionie.

Aktualnie Browar w Elblągu produkuje następujące piwa:

Specjal Jasny Pełny
Specjal Mocny
Gdańskie
Kaper

niedziela, 20 stycznia 2008

>Piwo Paulaner

>
Advertisement



Bawaria słynie w świecie z produkcji piwa i licznych, tradycyjnych browarów. Jednym z najbardziej znanych bawarskich browarów jest Paulaner. Pierwszym oficjalnie nazwanym piwem tego klasztornego browaru był SALVATOR, który od 1634 roku dodawał mnichom sił do pracy oraz umilał ciężki czas postu. Wyroby mnichów były tak wyborne i cenione, że z roku na roku wzrastała ich popularność i produkcja. Od 1815 roku Paulaner na stałe związany jest z najważniejszym i największym festynem dla miłośników piwa – Oktoberfest w Monachium.
Po dziś dzień wyroby Browaru Paulaner produkowane są według tych samych starych, tradycyjnych receptur. Najbardziej znanym i charakterystycznym piwem tego browaru jest piwo pszeniczno-drożdżowe o nazwie „Hefe-Weissbier”, które zawdzięcza słodowi pszenicznemu swój jasny kłosowy kolor, a specjalnie fermentowane drożdże nadają mu charakterystyczny mocny i gorzkawy smak. Dzięki specjalnej metodzie warzenia bez filtracji, piwo to ma nie tylko naturalny posmak, ale również dużo minerałów, witamin i mikroelementów.
Jego 'odpowiedniki' to Franziskaner, Schneider, Primator Weizenbier, a w Polsce - Faustus. Jak każde piwo pszeniczne zawiera ono minimum 50% słodu pszenicznego. W smaku lekkie, wizualnie nieco mętne i oczywiście jasne i charakterystycznym podsmaku. Barwa piwa jest nieco goździkowa. Zawartość brzeczki w granicach 11 - 14%, a zawartość alkoholu od 5 do 6%. Podawane mocno zmrożone w wysokich szklankach zwężanych ku dołowi.
Niepowtarzalne walory smakowe oraz przemyślana strategia marketingowa sprawiają, że piwa browaru Paulaner można spotkać niemal na całym świecie.


Paulaner Hefe Weissbier, zaw. alk. 5,5%
butelka bezzwrotna 0,5 l
butelka bezzwrotna 0,33 l
keg 20 l

Paulaner Hefe Weissbier Dunkel, zaw. alk. 5,3%
butelka bezzwrotna 0,5 l


Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Piwo Paulaner


Bawaria słynie w świecie z produkcji piwa i licznych, tradycyjnych browarów. Jednym z najbardziej znanych bawarskich browarów jest Paulaner. Pierwszym oficjalnie nazwanym piwem tego klasztornego browaru był SALVATOR, który od 1634 roku dodawał mnichom sił do pracy oraz umilał ciężki czas postu. Wyroby mnichów były tak wyborne i cenione, że z roku na roku wzrastała ich popularność i produkcja. Od 1815 roku Paulaner na stałe związany jest z najważniejszym i największym festynem dla miłośników piwa – Oktoberfest w Monachium.
Po dziś dzień wyroby Browaru Paulaner produkowane są według tych samych starych, tradycyjnych receptur. Najbardziej znanym i charakterystycznym piwem tego browaru jest piwo pszeniczno-drożdżowe o nazwie „Hefe-Weissbier”, które zawdzięcza słodowi pszenicznemu swój jasny kłosowy kolor, a specjalnie fermentowane drożdże nadają mu charakterystyczny mocny i gorzkawy smak. Dzięki specjalnej metodzie warzenia bez filtracji, piwo to ma nie tylko naturalny posmak, ale również dużo minerałów, witamin i mikroelementów.
Jego 'odpowiedniki' to Franziskaner, Schneider, Primator Weizenbier, a w Polsce - Faustus. Jak każde piwo pszeniczne zawiera ono minimum 50% słodu pszenicznego. W smaku lekkie, wizualnie nieco mętne i oczywiście jasne i charakterystycznym podsmaku. Barwa piwa jest nieco goździkowa. Zawartość brzeczki w granicach 11 - 14%, a zawartość alkoholu od 5 do 6%. Podawane mocno zmrożone w wysokich szklankach zwężanych ku dołowi.
Niepowtarzalne walory smakowe oraz przemyślana strategia marketingowa sprawiają, że piwa browaru Paulaner można spotkać niemal na całym świecie.

Paulaner Hefe Weissbier, zaw. alk. 5,5%
butelka bezzwrotna 0,5 l
butelka bezzwrotna 0,33 l
keg 20 l

Paulaner Hefe Weissbier Dunkel, zaw. alk. 5,3%
butelka bezzwrotna 0,5 l

sobota, 8 grudnia 2007

>Piwo Murphy's Irish Red i Stout

>
Advertisement



Murphy's Irish Red - intensywny i orzeźwiający
W 1865 roku James J. Murphy uwarzył piwo typu "red" i nazwał je Lady's Well Ale, na cześć "Świętego Źródełka" usytuowanego w pobliżu browaru. Chociaż nazwa piwa uległa zmianie, receptura pozostała ta sama. Murphy's Irish Red to piwo górnej fermentacji, typu ale. Charakteryzuje się bursztynowo-czerwonym zabarwieniem, niewielką ilością gazu i intensywnym smakiem. Murphy's Irish Red to piwo, które doskonale łączy w sobie orzeźwienie lagera ze smakiem piwa specjalnego.

Murphy's Irish Stout - łagodny i kremowy
Murphy's Irish Stout po raz pierwszy został uwarzony w 1889 roku jako łagodniejsza wersja portera i dzięki swojemu niezwykłemu smakowi zaczął go stopniowo wypierać. Wyjątkowy smak nowego produktu został doceniony bardzo szybko, bo już w 1892 roku zdobył on najwyższe wyróżnienie na targach Producentów Piw i Alkoholi Wysokoprocentowych w Dublinie. Murphy's Irish Red to oryginalne irlandzkie piwo górnej fermentacji, typu stout. Ma łagodny, kremowy i doskonale zbalansowany smak.


Murphy's - historia
Murphy jest zdecydowanie najpopularniejszym nazwiskiem w Irlandii. Ale jeżeli chodzi o piwo, to jest tylko jeden Murphy's. Początek dał mu James Jeremiah Murphy i jego bracia, którzy w 1856 r. powołali do życia spółkę James J. Murphy & Co.
i założyli browar Lady's Well. Nazwa browaru pochodzi od świętego źródełka usytuowanego
w jego pobliżu, z którego do dzisiaj czerpana jest woda, na bazie której powstają doskonałe piwa.



Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.

Piwo Murphy's Irish Red i Stout


Murphy's Irish Red - intensywny i orzeźwiający
W 1865 roku James J. Murphy uwarzył piwo typu "red" i nazwał je Lady's Well Ale, na cześć "Świętego Źródełka" usytuowanego w pobliżu browaru. Chociaż nazwa piwa uległa zmianie, receptura pozostała ta sama. Murphy's Irish Red to piwo górnej fermentacji, typu ale. Charakteryzuje się bursztynowo-czerwonym zabarwieniem, niewielką ilością gazu i intensywnym smakiem. Murphy's Irish Red to piwo, które doskonale łączy w sobie orzeźwienie lagera ze smakiem piwa specjalnego.

Murphy's Irish Stout - łagodny i kremowy
Murphy's Irish Stout po raz pierwszy został uwarzony w 1889 roku jako łagodniejsza wersja portera i dzięki swojemu niezwykłemu smakowi zaczął go stopniowo wypierać. Wyjątkowy smak nowego produktu został doceniony bardzo szybko, bo już w 1892 roku zdobył on najwyższe wyróżnienie na targach Producentów Piw i Alkoholi Wysokoprocentowych w Dublinie. Murphy's Irish Red to oryginalne irlandzkie piwo górnej fermentacji, typu stout. Ma łagodny, kremowy i doskonale zbalansowany smak.


Murphy's - historia
Murphy jest zdecydowanie najpopularniejszym nazwiskiem w Irlandii. Ale jeżeli chodzi o piwo, to jest tylko jeden Murphy's. Początek dał mu James Jeremiah Murphy i jego bracia, którzy w 1856 r. powołali do życia spółkę James J. Murphy & Co.
i założyli browar Lady's Well. Nazwa browaru pochodzi od świętego źródełka usytuowanego
w jego pobliżu, z którego do dzisiaj czerpana jest woda, na bazie której powstają doskonałe piwa.

>Piwo Kaper

>
Advertisement


Kaper to piwo jasne, o charakterystycznym zbożowo-chlebowym aromacie, pełnym, słodkawym smaku, ciemnobursztynowej barwie i wysokiej zawartości alkoholu. Swoje unikalne cechy Kaper zawdzięcza użyciu 4 gatunków słodu, najwyższej jakości aromatycznego chmielu lubelskiego oraz wyjątkowo długiemu procesowi fermentacji i leżakowania. To właśnie wydłużenie okresu dojrzewania (nawet do jednego roku) warunkowało unikalny smak i wyjątkową moc piw jopejskich, których najlepsze cechy dziś odnajdujemy w piwie Kaper. Długotrwały proces warzenia tego doskonałego piwa wymaga pieczołowitej opieki i odbywa się jedynie małymi partiami.

Kaper dostępny jest w butelkach 0,5 l i puszkach 0,5 l.
Zawartość ekstraktu 20% wag.,
Zawartość alkoholu 8,7% obj.



Historia Kaprów Królewskich stacjonujących w Pucku stanowi niewątpliwą wartość kulturowo-historyczną miasta. Jest autentycznym i unikalnym faktem na skalę europejską. Puck był największą bazą wypadową floty kaperskiej. Kaprzy stacjonowali w Pucku już w czasach Kazimierza Jagiellończyka podczas Wojny Trzynastoletniej. Później bazę kaperską powołał w Pucku Zygmunt August w 1567. Po rozwiązaniu floty kaperskiej jako marynarki wojennej, Kaprzy nadal stacjonowali w Pucku. Puck przez wiele lat pozostawał ich niezdobytą stolicą, portem, stocznią i skarbcem.

Kim byli Kaprzy Królewscy ?

Elitą i postrachem żeglarzy na Bałtyku i Morzu Północnym, pierwszą polską "marynarką wojenną". Znani byli jako "strażnicy" interesów Korony na morzach. Byli elita finansowa wśród żeglarzy XV i XVI wieku. Byli także ulubieńcami królów (Zygmunt August i Zygmunt Stary), bywalcami salonów Dworu Artusa. Słynęli w całej Europie, np. Paweł Beneke - zdobył dla Gdańska obraz Hansa Memlinga "Sąd Ostateczny". Stanowili grupę ok. 1200 żeglarzy, posiadająca flotę ok. 30 okrętów.
Kaprowie działali pod polską banderą na podstawie królewskich "listów przypowiednich". Zachętą do działania w interesie Rzeczypospolitej była nagroda w postaci zdobyczy, której 1/10 kaprowie oddawali skarbowi. Resztą dysponowali swobodnie. Kaprowie rekrutowali się z portów nadbałtyckich, byli to głównie Niemcy, Polacy i Duńczycy.
Podlegali oni bezpośrednio Komisji Morskiej - urzędowi ustanowionemu w 1568 r. przez króla. Kaprowie działając jako "straż morska", mieli za zadanie: osłaniać wybrzeże polskie i porty oraz odcinać dostawy broni i innych towarów do Szwecji i Rosji.
W początkach XVII wieku, do czasu budowy floty królewskiej, stanowili oni jedyną siłę morską Rzeczpospolitej.

Jacy byli Kaprzy Królewscy?

wolni i niezależni - król dawał im przywileje i wolną rękę w działaniu
nieustraszeni - pokonywali wrogów na ich wodach terytorialnych np. newską flotę carską
atrakcyjni towarzysko - królowie chętnie otaczali się Kaprami, nadawali im tytuły szlacheckie
bogaci - Kaprzy oddawali królowi jedynie 1/10 wartości zdobyczy - pozostałość była ich zyskiem
awanturniczy - niebezpieczeństwo było ich żywiołem, robili zakłady, który z kaperskich kapitanów zajmie w roku najwięcej okrętów nieprzyjaciela

Piwo a marynarka (przełom XVI i XVII wieku)

W początkach XVII wieku piwo było głównym - oprócz ryb, solonej wieprzowiny i chleba - składnikiem menu marynarzy okrętów kaperskich oraz królewskich. Wiązać to należy ze znaczną rolą piwa, wśród produktów wyżywieniowych na terenie Prus Królewskich i Pomorza. Szczególną popularnością napój z pianką cieszył się w ośrodkach portowych. Natomiast ówcześnie na pozostałych terenach Rzeczpospolitej królowało wino.
Piwo, szczególnie słabe było dla mieszkańców wybrzeża bardziej produktem odżywczym, niż napitkiem. Marynarze gustowali natomiast w piwach mocnych, które warzono w znacznej ilości, szczególnie w Gdańsku. Według ordynacji floty Zygmunta III Wazy z 1628 r., dziennie na jednego marynarza w czynnej służbie przypadało 0,81 l. piwa. Napój z pianką pili nie tylko zwykli marynarze, ale i oficerowie.
W tym okresie kuchnia okrętowa bazowała na piwie. Na jego podstawie najczęściej przyrządzano piwną polewkę, czyli zupę piwną - podawaną na ciepło i zimno z chlebem, masłem i kminkiem. Piwo miało również zastosowanie przy przygotowywaniu dań rybnych oraz innych potraw.

Tapeta:





Spodobał Ci się ten artykuł?
Podłącz się do naszego kanału RSS , a najnowsze wpisy trafią wprost do Twojego komputera.